Projektanci generalnie otrzymują w szkole fundamentalne wykształcenie w zakresie projektowania, polegające na przyswojeniu sobie zasad stosowania ludzkich proporcji w architekturze gregoriańskiej czy stosowania zasad Złotego Podziału (w kompozycji przestrzennej). 'Zasady' te stanowią fundament większości projektów, ale dobre projekty często wykazują się negatywnym stosunkiem wobec wyuczonych i zaszczepionych mądrości poprzednich pokoleń.
Projektanci pracują zgodnie z otrzymanymi wskazówkami, które pełnią rolę ograniczników wobec dowolności projektantów. Mogą one być również miernikami standardu w ocenianiu jakości rozwiązań projektu. Jakikolwiek argument wspierający efektywność czy doskonałość danego projektu staje się bez znaczenia, jeżeli ten projekt nie przynosi zakładanych zysków. Każda analiza określonego przypadku powinna skupiać się na przyczynach takiego stanu rzeczy, które mogą wynikać zarówno ze złych wskazówek, jak i złego projektu.
Operatorzy marek mogą być bardziej doświadczeni w tym obszarze, niż niezależni właściciele. Jeżeli chodzi o właścicieli hoteli, to zakres ich doświadczenia w dziedzinie projektowania może być pomocny we współdziałaniu w opracowywaniu zaleceń i wskazówek użytecznych dla celów realizacji projektu. Jakkolwiek marki hotelowe zdefiniowały standardy swoich propozycji, starając się zachować ugruntowaną jakość swoich produktów wśród klientów. Mocną stroną markowych hoteli jest ich zdolność do oferowania przypuszczalnie takiej samej jakości doświadczeń w całym swoim wachlarzu globalnego portfolio obiektów.
Sztuka polega na takim zdefiniowaniu standardów, które nie będą dławić innowacyjności. Marki powinny zagwarantować realizację oczekiwań gości, ale również to, aby element 'zachwytu' i wrażenia teatralnej rzeczywistości charakteryzujący najlepsze hotele, także został zachowany. Wymaga to przejrzystości kryteriów w sposobach prezentacji gościom pokoju hotelowego i tego, w co muszą być wyposażone, aby spełniać markowe standardy. Takie definicje są często częścią przepisów franczyzowych, które mogą obejmować dziedziny rozpoczynające się od standardów architektonicznych (ilość metrów kwadratowych powierzchni przypadający na sypialnie), następnie przechodzących w określanie kryteriów w zakresie projektowania elementów umeblowania w pokojach.
Markowa dokumentacja Hiltona obejmuje w tym zakresie kilkanaście stron. Chociaż w Europie firma stosuje około 20 wzorców projektowych, to stałą częścią w całej pracy projektowej jest kontrola sprawowana przez lidera projektantów Neila Worrella, a wykonywana poprzez wydawanie wytycznych i opracowywanie dokumentacji standaryzacyjnej. Rozwiązania projektowe są również filtrowane poprzez ich prezentację Neilowi i jego Dyrektorowi Technicznemu. Lista nie staje na przeszkodzie w stosowaniu rozwiązań innowacyjnych, ale gwarantuje, że rozwiązania te będą spełniać techniczne wymagania grupy.
Co więc w takim razie taka lista powinna zawierać? Kryteria jej zawartości powinny znajdować się pod ciągłym, bieżącym nadzorem i uwzględniać opinie wyrażane przez hotelowych gości. Świadomość istnienia konkurencji, znajomość technicznych rozwiązań stosowanych na zewnątrz i doświadczenie gości w ich środowisku domowym powinny tu również odgrywać znaczącą rolę. Przykładami technicznych innowacji, które znajdują zastosowanie w wielu domach, i które starają się wprowadzać hotele, to na pewno: telewizory z płaskimi ekranami i szerokopasmowy Internet.
Ulepszenia w łazienkach również zmieniają charakter wrażeń związanych z pokojem hotelowym. Co więc zawierałaby moja lista, na przykład, na poziomie hotelu pięciogwiazdkowego? Poniżej wyszczególnione są elementy łazienki, które powinny znaleźć się na takiej liście, a które wybrane zostały z aktualnego wyposażenia niektórych hoteli pięciogwiazdkowych:
- czystość rzeczywista i w wyglądzie
- ogrzewanie podłogowe w łazienkach z posadzkami marmurowymi
- podgrzewane wieszaki na ręczniki (których często brak w USA, a ciepły ręcznik to taki luksus)
- wodoszczelne telewizory pod prysznicem lub u brzegu wanny
- oddzielne wanny i prysznice, bicze wodne i natryski deszczowe
- bidety
- odpowiednie wanny, być może żeliwne z podgrzewaczem
- osobne umywalki dla mężczyzn i kobiet
- wystarczająca ilość miejsca na kosmetyki, przyrządy do golenia i toalety osobistej
- przeciwmgielne lustra
- dobre białe oświetlenie, o zmiennym natężeniu w zależności od potrzeb
- w apartamentach być może sauna parowa / z prysznicem lub dwumiejscowa wanna z hydromasażem, z uchwytami na szklanki do szampana
- chowane umywalki
- poręcze do przytrzymywania się pod prysznicem i w wannie
- gniazdko do elektrycznej maszynki do golenia (zdumiewające, że może ich nie być, a jednak tak się zdarza)
- funkcjonalne toaletki
Mógłbym wyliczać dalej, ale powyższe wystarczy jako przykład. Jak sądzę, pokazuje to wystarczająco wyraźnie rodzaj kryteriów układających się w podstawowy zestaw standardów powtarzalnych we wszystkich hotelach danej marki – bez dyktowania jednak rodzaju materiałów wykończeniowych, kolorystyki lub stylu.
Projektanci będą się skarżyć, że takie listy wstrzymują ich kreatywność. Ja jednakże twierdzę, iż wyzwanie prezentowane przez takie listy powinno wyzwalać najlepsze pokłady kreatywności i prowadzić do autentycznej innowacyjności oraz ciągle wzrastającego poziomu standardów, ponieważ tym, kto najbardziej się liczy w tym markowym zagadnieniu, jest hotelowy gość.
Hotelarze i projektanci mogą pogrążać się w dyskusji nad tym, co oznacza budowanie świadomości marki (branding) i w jaki sposób najlepiej wprowadzać markowe standardy. Irytacja spowodowana bardzo ścisłymi instrukcjami może wymusić na projektancie stworzenie fantastycznych rozwiązań. Niestety takie perełki są rzadkością, ponieważ obawiający się zmian klienci, często życzą sobie całkowicie przewidywalnego wyglądu, a z kolei projektanci obawiając się ich utraty, działają w schematyczny, bezpieczny sposób.
W obu przypadkach należy pamiętać o gościu, który płaci za teatr i wrażenia. W obu przypadkach nie należy zapominać o Złotej Regule – ten, kto ma Złoto, ustala Reguły.
Patrick Goff
|
